Wilno o łącznej powierzchni 401 km² dzieli się na 21 dzielnic administracyjnych, z których każda, zachowując swój własny charakter, współtworzy obraz stolicy Litwy. Dwudziestą pierwszą jednostką samorządu są przyłączone w 1999 roku Grigiszki, zachowujące status odrębnego miasta.
Najstarszą, wypełnioną po brzegi historią częścią miasta jest Stare Miasto (lit. Senamiestis). To tu znajduje się większość zabytków.
Bogatą rzeszłością szczyci się Antokol (lit. Antakalnis) – z urokliwymi drewnianymi dworkami i słynnym kościołem Śiętych Piotra i Pawła oraz Werki (lit. Verkiai), niegdysiejsza letnia rezydencja biskupów wileńskich. Zachowany do dziś klasycystyczny zespół pałacowy powstał pod koniec XVIII w. dla biskupa Ignacego Massalskiego, a projektował Wawrzyniec Gucewicz – ten sam, któremu Wilno zawdzięcza katedrę i ratusz. Wokół rozciąga się park nad doliną Wilii, a w pobliżu – Zielone Jeziora.
Osobną historię ma Zwierzyniec (lit. Žvėrynas). Nazwa mówi wszystko: przez stulecia był to zwierzyniec Radziwiłłów, teren łowiecki po zachodniej stronie miasta. Jak dzielnica jest więc paradoksalnie młody – dopiero pod koniec XIX w. dawne łowisko rozparcelowano na działki willowe. Powstało wtedy jedno z najbardziej charakterystycznych miejsc Wilna: drewniane wille w cieniu starych drzew, cerkiew Znaku Matki Bożej i most Zwierzyniecki spinający dzielnicę ze Śródmieściem.
Na początku lat 60. XIX w., gdy Wilno znalazło się na trasie kolei Warszawsko-Petersburskiej, wokół nowo otwartego dworca, zaczęły rozwijać się dwie dzielnice: Nowy Świat (lit. Naujininkai) i Nowe Miasto (lit. Naujamiestis). W tym drugim mieszczą się dziś ambasady i przedstawicielstwa zagraniczne, urzędy państwowe oraz siedziba litewskeigo radia i telewizji.
Podział administracyjny stronie Samorządu Miasta Wilna –
Przy dawnym trakcie kowieńskim leżą Ponary (lit. Paneriai) – miejsce owiane dawniej złą sławą kryjówki zbójców, a w czerwcu 1831 r, podczas powstania listopadowego, pole bitwy. Dziś Ponary są przede wszystkim miejscem pamięci o ofiarach zbrodni z lat 1941-1944.
Dawne przedmieście stolicy, Wilcza Łapa (lit. Vilkpėdė), słynie z kamienia z odciskiem wilczej łapy, a Rossa (lit. Rasos) – ze słynnej nektopolii, która nosi tę samą nazwę – jednemu z najwqżniejszych polskich cmentarzy poza granicami Polski, z „Mauzoleum Matka i Serce Syna„, gdzie spoczywa serce Józefa Piłsudskiego.
We wschodniej części miasta rozłożyło się na wzgórzach Zarzecze (lit. Užupis – administracyjnie część dzielnicy Stare Miasto – ze znanym Cmentarzem Bernardyńskim i górą Belmont. Dalej na wschód leży Nowa Wilejka (lit. Naujoji Vilnia), największa pod względem powierzchni dzielnica miasta, przez dziesięciolecia funkcjonująca jako samodzielne miasteczko przemysłowe. Wyrosła w XIX w. przy linii kolejowej, na terenie dawnych Rokanciszek, których nazwa przetrwała dziś w nazewnictwie lokalnym. Z tutejszej stacji w latach 1940-1941 odchodziły transporty deportowanych na Syberię – dziś przypomina o tym pomnik przy peronie.
Zupełnie inny rytm ma zaczynająca się za Zielonym Mostem dzielnica Śnipiszki (lit. Šnipiškės). To dzielnica dwóch prędkości: wzdłuż rzeki wyrosły szklane wieżowce i biurowce, a kilkaset metrów dalej stoją jeszcze drewniane domki z ogródkami – ostatni ślad przedmieścia, jakim Śnipiszki były przez stulecia. Nowe centrum miasta powstaje więc nie w sercu Wilna, a naprzeciwko niego, po drugiej stronie Wilii.
W latach 60. XIX wieku powstało osiedle mieszkaniowe Żyrmuny (lit. Žirmūnai). Na przełomie 60. i 70. – Leszczyniaki (lit. Lazdynai), a w 70. Karolinki (lit. Karoliniškės) z wieżą telewizyjną, najwyższą budowlą w mieście raz Wierszuliszki (lit. Viršuliškės).
Najnowsze mieszkaniowe dzielnice miasta to Fabianiszki (lit. Fabijoniškės), Justyniszki (lit. Justiniškės), Poszyłajcie (lit. Pašilaičiai), Szeszkinia (lit. Šeškinė) oraz Zameczek (lit. Pilaitė), która jako jedyna rozwijała się już w niepodległej Litwie i do dziś rośnie najszybciej ze wszystkich dzielnic Wilna.
Lista dzielnic Wilna
1. Werki (lit. Verkiai)
2. Antokol (lit. Antakalnis )
3. Poszyłajcie (lit. Pašilaičiai)
4. Fabijoniszki (lit. Fabijoniškės)
5. Zameczek (lit. Pilaitė)
6. Justyniszki (lit. Justiniškės)
7. Wierszuliszki (lit. Viršuliškės)
8. Szeszkinia (lit. Šeškinė )
9. Śnipiszki (lit. Šnipiškės)
10. Żyrmuny (lit. Žirmūnai)
11. Karolinki (lit. Karoliniškės)
12. Zwierzyniec (lit. Žvėrynas)
13. Grzegorzewo (lit. Grigiškės)
14. Leszczyniaki (lit. Lazdynai)
15. Wilcza Łapa(lit. Vilkpėdė )
16. Nowe Miasto (lit. Naujamiestis)
17. Stare Miasto (lit. Senamiestis)
18. Nowa Wilejka (lit. Naujoji Vilnia)
19. Ponary(lit. Paneriai )
20. Nowy Świat (lit. Naujininkai)
21. Rossa (lit. Rasos )
