Jeśli Wilno ma swoją aleję paradną, to właśnie tę. Aleja Giedymina, częściowo zmieniona w deptak, prowadzi od Placu Katedralnego nad Wilię, do Mostu Zwierzynieckiego. Po drodze łączy Stare Miasto z dawnym, willowym Zwierzyńcem. W ciągu dnia można tu zjeść obiad, wypić kawę i zrobić zakupy. W reprezentacyjnych gmachach zapadają najważniejsze decyzje w państwie: mieści się tu rząd, Sąd Konstytucyjny i ministerstwa.
Historia tej ulicy zaczęła się na deskach kreślarskich. W kwietniu 1816 roku gubernator wojskowy Nikołaj Rimski-Korsakow przedstawił nowy plan Wilna, a szkocki architekt, urbanista William Hastie wytyczył na nim przyszłą reprezentacyjną aleję. Budowa szła opornie. Nazwę alei Świętego Jerzego nadał ulicy car Mikołaj I w 1852 roku. Patronem był kościół św. Jerzego, ufundowany przez Radziwiłłów.
Każda kolejna władza zmieniała ulicy nazwę. Dawne nazwy: Grigorjewskij Prospiekt (1836-1922), ul. Mickiewicza (1922-1939), Prospiekt Stalina (1940-1956), Prospiekt Lenina (1956-1989), aleja Giedymina (lit. Gedimino prospektas, 1939-1940, i od roku 1989).
Dzielnica: Stare Miasto, Nowe Miasto
Rok wytyczenia: 1836
Numery domów: od 1 do 64
Długość ulicy: 1760 m.





