Józef Piłsudski pisał:
”Nie wiem czy nie zechcą mnie pochować na Wawelu. Niech! Niech tylko moje serce wtedy zamknięte schowają w Wilnie, gdzie leżą moi żołnierze, co w kwietniu 1919 roku mnie jako wodzowi Wilno jako prezent pod nogi rzucili…”
Na cmentarzu na na Rossie, pod czarną płytą, spoczywają serce Marszałka Józefa Piłsudskiego i jego matka. Zgodnie z wolą Marszałka pochowano ich wśród żołnierzy.
Grobowiec wykonano z betonu i przykryto dziesięciotonowym blokiem kamienia z Wołynia. Kamień ten przewieziono do Warszawy, gdzie poddano go obróbce, a następnie do Wilna. Kryptę otoczono żelazobetonowymi murami, o których mówiono, że wytrzymają nawet naporu lodowców.
Pogrzeb odbył się 12 maja 1936 roku. Trumnę z ekshumowanymi w Sugintach szczątkami Marii z Billewiczów Piłsudskiej oraz urnę z sercem jej syna przewieziono do Wilna. Po mszy żałobnej w kościele św. Teresy kondukt przeszedł ulicami Wilna, a dzwony katedry i innych świątyń biły na znak żałoby. Na cmentarzu, gdy wnoszono trumnę i urnę do grobowca. zapadła trzyminutowa cisza, po której rozległo się 101 salw armatnich i rozbrzmiał hymn narodowy.
Na płycie nagrobnej z sercem Marszałka Józefa Piłsudskiego widnieją słowa z „Beniowskiego” Juliusza Słowackiego:
„Kto mogąc wybrać, wybrał zamiast domu
Gniazdo na skałach orła — niech umie spać,
Gdy wiatr zawieje, i niechaj się nie skarży,
Że mu drżą ściany, gdy zawieje burza.”
Ten napis jest hołdem złożonym człowiekowi, który zamiast spokojnego życia wybrał trudną drogę służby ojczyźnie – los żołnierza i wodza.
Adres: Wilno, Rasų g, 32 (Rasų kapinės)
