Bicie najważniejszych litewskich dzwonów majestatycznej dzwonnicy wileńskiej wzywa lud nie tylko do modlitwy, lecz obwieszcza również o ważnych wydarzeniach w życiu państwa. Jej historia obejmuje sześć okresów przebudów oraz nadbudów. Dzwonnica stoi przed Katedrą i jest wolnostojącym budynkiem o wysokości 57 m.
Dolna kondygnacja dzwonnicy (czworokątna część pod ziemią) to pozostałość jednej z obronnych baszt Zamku Dolnego. Legenda mówi, że jej dolne piętra były częścią wieży pogańskiego kapłana Kriwe-Kriwejte (lit. Krivė – Krivaitis). Górną część (z trzema ośmiobocznymi kondygnacjami) zbudowano później. Wielokrotnie przebudowywana, stała się mieszaniną stylów. Obecny wygląd uzyskała dopiero na początku XIX wieku.
Dowiedz się więcej –
Najstarsze mury dzwonnicy katedralnej pochodzą z XIII-XIV wieku. Pierwsza wzmianka o dzwonnicy pochodzi z 1522 roku. W XVII wieku umieszczono tu kilka dzwonów Jeana Delemarsa. W XVIII wieku Gustaw Miork dodał kolejne 17 dzwonów (ogółem jest ich dziś 27). Na górnym poziomie umieszczono zegar i cztery cyferblaty z brązu. Wskazówki, cyfry i obwody tarcz są pozłacane. XVII-wieczny zegar ma na tarczach tylko wskazówki godzinowe, kwadransy zaś wybijają dzwony. Nad nim – dach w kształcie hełmu z ostrą iglicą i krzyżem.
Pod koniec XVIII i na początku XIX wieku zrekonstruowano trzecie piętro budowli. W 1893 roku powstał obecny dach dzwonnicy. W 1965 roku dzwonnicę wyremontowano, zainstalowano ogrzewanie.
Niedługo po zwróceniu Katedry Wileńskiej wiernym (5 lutego 1989 roku) na dzwonnicy odtworzono 2,8-metrowy krzyż.
Ceny biletów: normalny – 6€, ulgowy – 3€
Ostatnia aktualizacja: 15 kwietnia 2026
